ترجمه :
اگر آنان قصد سفر جهاد داشتند درست مهيّاى آن مىشدند و لكن خدا هم از توفيق دادن و برانگيختن آنها به جهاد كراهت داشت تا از آن سعادت بزرگ آنها را باز داشت و حكم شد كه اى نالايقان شما هم با معذوران عاجز در خانهء خود بنشينيد .
اگر اين منافق مردم با شما مؤمنان براى جهاد بيرون مىآمدند جز خيانت و مكر در سپاه شما چيزى نمىافزودند ؛ و هر چه مىتوانستند در كار شما اخلال و خرابى مىكردند و از هر سو در جستجوى فتنه بر مىآمدند . و هم در ميان لشگر شما جاسوسهايى از آنها وجود دارد و خدا بر احوال ظالمان داناست .
از اين پيش در جنگ خندق و احد هم آنان در صدد فتنهگرى و انهدام اسلام بودند و كارها را به تو بر عكس مىنمودند تا آنگاه كه حقّ روى آورد و امر خدا آشكار گرديد ( اسلام را فتح نصيب فرمود ) در صورتى كه آنها از فتوحات كمال كراهت را داشتند ،
و برخى از آن مردم منافق با تو گويند كه به ما در جهاد اجازهء معافى ده و ما را در آتش جنگ و جدال ميفكن آگاه باش كه آنها خود به فتنه و امتحان در افتادند و دوزخ همانا به آن كافران احاطه خواهد داشت ،
اگر ترا حادثهاى خوش نصيب شود سخت بر آنها ناگوار آيد . و اگر ترا از جهاد زحمت و رنجى پيش آيد خوشحال شده گويند ما در كار خود نيك پيش بينى كرديم كه به جنگ نرفتيم و آنها از دين رو گردانند در حالى كه شادمانند .
تفسير
وَ لَوْ أَرادُوا الْخُرُوجَ لَأَعَدُّوا لَهُ عُدَّةً
يعنى اگر مىخواستند جهاد بروند تهيّهء عدّه و ما يحتاج جنگ براى آنها ممكن بود ، يا اينكه به شايستگى اسباب جهاد را آماده مىكردند .