هُمُ الْفائِزُونَ
فقط آنان رستگارند ، نه غير آنان .
يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِنْهُ وَ رِضْوانٍ
خدايشان به رحمت و خشنودى به آنان مژده مىدهد ، اين آيه تفصيل رستگارى آنهاست ، در اينجا مژده رحمت به محمّد صلّى اللّه عليه و آله و نبوّت او داده مىشود . زيرا كه نبوّت صورت ولايت است كه عبارت از رحمت الهى مىباشد ، و رضوان عبارت از على عليه السّلام و ولايت اوست ، و نكره آوردن جهت اهميّت دادن به آن است .
وَ جَنَّاتٍ لَهُمْ فِيها نَعِيمٌ مُقِيمٌ خالِدِينَ فِيها أَبَداً إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ
گويا آنچه را كه ذكر كرد آن را زياد شمردند ، خداوند در جواب آنان مىفرمايد : اينها كه ذكر شد در جنب آنچه كه در نزد خدا است بسيار اندك است ، پس اين آيه استيناف است و جواب سؤال مقدّر .
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا
اى اهل ايمان كه با بيعت عامّ ايمان آورديد .
لا تَتَّخِذُوا آباءَكُمْ وَ إِخْوانَكُمْ أَوْلِياءَ إِنِ اسْتَحَبُّوا الْكُفْرَ عَلَى الْإِيمانِ
اگر پدران و برادرانتان كفر را بيش از ايمان دوست دارند آنها را ولىّ خويش نگيريد . زيرا كه نسبت ايمان نسبت جسمانى را قطع مىكند ، پس نسبت ايمان مقدّم بر خويشاوندى جسمانى مىباشد .
از امام باقر عليه السّلام نقل شده است « 1 » كه كفر در باطن در اين آيه
هامش
( 1 ) صافى 2 : ص 329 ، عيّاشى 2 : ص 84 / ح 36 ، برهان 2 : ص 111 / ح 1 .