ترجمه :
اى رسول بگو امّت را كه اى مردم اگر شما پدران و پسران و برادران و زنان و خويشاوندان خود را و اموالى كه جمع آوردهايد و مالالتّجاره كه از كسادى آن بيمناكيد و منازلى كه به آن دل خوش داشتهايد بيش از خدا و رسول و جهاد در راه او دوست مىداريد پس منتظر باشيد تا امر نافذ و قضاى حتمى خدا جارى گردد و خدا فسّاق و بدكاران را به راه بهشت و سعادت هدايت نخواهد كرد ،
خدا شما مسلمانان را در مواقعى بسيار سخت يارى كرد و نيز در جنگ حنين كه فريفته و مغرور بسيارى لشگر اسلام شديد و آن لشكر بسيار اصلا به كار شما نيامد و زمين بدان فراخى بر شما تنگ شده دشمن بر شما چيره گرديد تا آنكه همه رو به فرار نهاديد ،
آنگاه خداى قادر مطلق وقار و سكينه خود را يعنى شكوه و جلال ربّانى را بر رسول خود و بر مؤمنان نازل فرمود و لشگرهايى از فرشتگان كه شما نمىديديد به مددتان فرستاد و كافران را پس از آنكه غالب و قاهر بودند به عذاب و ذلّت افكند و اين است كيفر كافران .
تفسير :
قُلْ إِنْ كانَ آباؤُكُمْ وَ أَبْناؤُكُمْ وَ إِخْوانُكُمْ وَ أَزْواجُكُمْ وَ عَشِيرَتُكُمْ وَ أَمْوالٌ اقْتَرَفْتُمُوها وَ تِجارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسادَها وَ مَساكِنُ تَرْضَوْنَها أَحَبَّ إِلَيْكُمْ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ جِهادٍ فِي سَبِيلِهِ
در اين آيه اصول خواستههاى نفس را ذكر كرده و آن را در برابر محبّت خدا و رسول و جهاد در راه او قرار داده است . بدان كه انسان بين نفس و عقل واقع شده است ، و مقتضيّات نفس همان اعراض دنيوى است كه اصول آن در آيه شمرده شد .