خدا و مساجد خدا ايمان به آن سينههايى است كه بسبب اسلام باز شده ، و دلهايى است كه با نور ايمان روشن شده است ، و عمارت آنها با اسلام و ايمان است ، لذا جهت اشاره به اين بيان فرمود :
شاهِدِينَ عَلى أَنْفُسِهِمْ بِالْكُفْرِ
حال و عمل آنان گواه كفرشان است چون اعمال كفر انجام مىدهند و گفتارشان نيز ، چون چيزى مىگويند كه از آن كفر لازم مىآيد از قبيل عدم اعتقاد به بعث و حساب ، و همچنين عدم اعتقاد به ارسال رسول و انزال كتاب و غير اينها كه مستلزم كفر و عدم شناخت خدا مىباشد .
أُولئِكَ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ
پس نبايد به صورت عملهايشان مباهات كنند ، و شما اى مؤمنين توجّه به ظواهر اعمال آنان نكنيد كه آن بىمعنى است ، بلكه صورت اعمال مانند جسدهاى مردهاى است كه حاملش را اذيت مىكند و آزار مىرساند .
وَ فِي النَّارِ هُمْ خالِدُونَ إِنَّما يَعْمُرُ مَساجِدَ اللَّهِ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ أَقامَ الصَّلاةَ وَ آتَى الزَّكاةَ
و آنان جاويدان در آتش خواهند بود . همانا تعمير مساجد با كسانى است كه به خدا و روز باز پسين ايمان آوردهاند و نماز را بر پا مىدارند و زكات را مىپردازند ، نه غير آنان ، پس اين آيه تأكيد نفى سابق مفهوم مىباشد .
و چون عمارت مساجد صورى با اتّصاف به شرك تخريب مساجد حقيقى است كه عبارت از دلها و صاحبان آنها مىباشد ،