تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 106

مساهمون:

ص١٠٦
وجوب خداى تعالى واجب باشد . لذا صحيح است به اعتبار نفى حدوث حادث علم را از خداى تعالى نفى كنيم يا اينكه فعل متضمّن معنى ظهور است ، يعنى علم خدا به مجاهدين از شما ظاهر نشده است ، يا نسبت نفس علم به خداى تعالى اعتبار مظاهرش مىباشد ، يعنى نبىّ كه مظهر خداست هنوز علم پيدا نكرده است .
وَ لَمْ يَتَّخِذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ لا رَسُولِهِ وَ لَا الْمُؤْمِنِينَ وَلِيجَةً
عطف است بر ( جاهدوا ) است ، و ( وليجه ) عبارت از جماعتى است كه با شخص مراوده داشته و كمك او باشند و نيز به معنى اصحاب خاصّ تو از مردان ، و كسانى از غير اهل خانه است كه به او اعتماد مىكنى ، و آنكه هميشه به شخص وابسته است و از او جدا نمىشود . مقصود از مؤمنين ائمّه ( عليهم السّلام ) هستند چنان كه در اخبار آمده است ، زيرا آنها داراى ايمان كامل هستند ، و نيز آنان اصل در ايمان هستند و ايمان ديگران فرع ايمان آنها است ، و نيز براى اينكه آنان مردم را با بيعت با آنها در امان خدا قرار مىدهند ، خداوند نيز امان آنها را امضاء مىكند . و از اين لحاظ ممكن است به مؤمنين تعميم داده شود . لفظ ( وليجة ) در اخبار به اقارب و كسى كه ملازم ولىّ امر است تفسير شده است .
وَ اللَّهُ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ
پس خداوند مىداند مجاهد كيست ، و كسى را كه رسول و مؤمنين دوست و هم راز خود قرار