تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 65

مساهمون:

ص٦٥
مىكند . زيرا او بخشنده و مهربان است ، و اين از قبيل جانشين شدن سبب به جاى جزاست .
وَ كَذلِكَ نُفَصِّلُ الْآياتِ
يعنى آيات كتاب تدوينى در بيان احوال خلق و اصناف آنها ، و آيات كتاب تكوينى از اوليا و اشقيا و پيروان آنها را به سبب آيات كتاب تدوينى گسترديم تا اينكه راه اطاعت‌كنندگان واضح و روشن شود . حذف اين جمله به جهت ادّعاى ظهور آن است كه گويا احتياج به بيان ندارد ، چون مقصود از همه احكام همين است .
وَ لِتَسْتَبِينَ سَبِيلُ الْمُجْرِمِينَ
تا راه مجرمين روشن و واضح شود .
قُلْ إِنِّي نُهِيتُ أَنْ أَعْبُدَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ قُلْ لا أَتَّبِعُ أَهْواءَكُمْ
اين آيه آگاهاندن بر اين مطلب است كه منشأ عبادت آنها هواهايشان و تأكيد گمراهى آنهاست تا طمع‌هاى آنها قطع شود .
قَدْ ضَلَلْتُ إِذاً وَ ما أَنَا مِنَ الْمُهْتَدِينَ
اگر من از هواهاى شما پيروى كنم و آنچه را كه شما مىپرستيد بپرستم گمراه خواهم شد و از هدايت‌يافتگان نخواهم بود .
قُلْ إِنِّي عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي
بگو من بر دليل آشكار پروردگارم عمل مىكنم ، اين سخن جهت نشان دادن سفاهت رأى آنهاست ، و كنايه از اينست كه آنها بر هواها و تقليدشان ثابت هستند و داراى هيچ بيّنه و دليل نيستند ، و شايسته است كه عاقل در طريق و دين و همهء كارهايش داراى بيّنه و دليل باشد .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 65 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى