وَ كَذَّبْتُمْ بِهِ
يعنى قرآن ، يا على عليه السّلام را تكذيب كردند .
ما عِنْدِي ما تَسْتَعْجِلُونَ بِهِ
عذابى كه به آن تعجيل داريد نزد من نيست ، برخى گفتهاند اشاره به آن گفتار كسانى است كه در وقت نصب على عليه السّلام به خلافت مىگفتند : بر ما بارانى از سنگ بفرست يا به ما عذاب دردناكى بده .
إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ
من حكم و فرمانى در آنچه كه به آن عجله مىكنيد ندارم ، زيرا تنها حكم از اوست .
يَقُصُّ الْحَقَّ
او ولايت را آنطور كه حكمت و حكم اقتضا مىكند تفصيل مىدهد ، زيرا چنان كه گذشت آنچه كه در حقيقت حقّ است ولايت است و حقّ بودن ساير چيزها به سبب حقّ بودن ولايت است .
وَ هُوَ خَيْرُ الْفاصِلِينَ
و او بهترين جداكنندهء بين حقّ و كسى كه متّصل به حقّ است و بين باطل و كسى كه متّصل به باطل است ، مىباشد .
قُلْ لَوْ أَنَّ عِنْدِي ما تَسْتَعْجِلُونَ بِهِ لَقُضِيَ الْأَمْرُ بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِالظَّالِمِينَ
بگو اگر به آنچه ( عذابى ) را كه به شتاب مىخواهيد اگر نزد من بود ، همانا كار پيش من و شما مىگذشت و خدا به ستمكاران داناتر است زيرا اگر عذابى كه به آن شتاب مىكنيد نزد من بود ، براى رفع نزاع بين من و شما به اينكه شما را هلاك كنم اين كار را مىكردم ، در اين عبارت معنى استدراك مفهوم مىشود يعنى و لكن امر موكول به خدا است و او به ظالمين داناتر است ، از ائمّه عليهم السّلام روايت شده كه نزول آيات