از خود برانى از ستمكاران خواهى بود . اين عبارت عطف بر
فَتَطْرُدَهُمْ
يا جواب نهى است .
چنان كه
فَتَطْرُدَهُمْ
جواب نفى است ، يعنى اينكه حساب كسى كه داخل در ولايت شده است و طرد و ابقاى آنها مربوط به شأن و لوى توست ، نه شأن نبوى ، پس با شأن نبوى آنان را از خود طرد نكن كه شأن نبوى كثرت را مراعات مىكند ، و هر يك را در مرتبهء خودش تربيت مىكند ، و براى هر صاحب شأنى ، شأنش را حفظ مىنمايد و آن را از ارادهء شهود ربّ و اتّصال به وجه او نگه مىدارد .
و نيز آنها را بر حسب صورت ، يا شأنى كه صورت را حفظ مىكنى از خود طرد مكن ، به علّت اينكه مردم طرد آنها را خواستارند و شأن نبوى تو اقتضا مىكند فقرائى را كه در نزد اهل دنيا شأنى ندارند به خودت نزديك نگردانى ، آنها را در مجلس عام نبوى حاضر سازى . در شأن نزول آيه ذكر شده است كه آن آيه دربارهء قومى از مسلمانان ، مانند صهيب ، و خبّاب ، و بلال ، و عمّار ، و غير آنها نازل شده است كه نزد رسول خدا بودند ، جماعتى از قريش از آنجا گذشتند و گفتند : يا محمّد صلّى اللّه عليه و آله از بين مردم خود ، تنها از اين اشخاص راضى شدهاى ؟ ! آيا ما تابع و پيرو آنها باشيم ؟
آيا اينها هستند كه خداوند بر آنها منّت گذارده است ؟ ! اينان را از خودت بران و طرد كن كه در اين صورت شايد ما پيرو تو گرديم .