بنابراين معنى
إِنْ تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدى
چنين مىشود كه به هدايتى كه شما آنها را بخوانيد فايدهاى ندارد تا چه برسد به اين كه ديگران آنها را به هدايت بخوانند .
سَواءٌ عَلَيْكُمْ أَ دَعَوْتُمُوهُمْ أَمْ أَنْتُمْ صامِتُونَ
براى آنها يكسان است چه آنها را بخوانيد و يا خاموش باشيد يعنى آنچه كه شريك خالق قرار داده مىشود بايد خالق باشد ، پس اگر خالق نباشد لااقلّ بايد مخلوق باشد ، و اگر مخلوق شد لا اقلّ بايد ناصر و ياور عبادتكنندگان باشد ، پس اگر نتوانستند عبادتكنندگانش را ياور باشند بايد خودشان را ياور باشند ، پس اگر توانستند خودشان را در دعوت به هدايت يارى كنند بايد از شما پيروى كنند و اگر از شما پيروى نكردند بايد بتوانند بين دعوتكننده و غير او را تميز بدهند و اگر هيچكدام از اينها نشد ، شرك آوردن او چيزى جز حماقت و سفاهت مشرك نيست .
إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ عِبادٌ أَمْثالُكُمْ
آنهايى را كه غير از خدا مىخوانيد مخلوقاتى چون خود شما هستند . و حدّ اقل معبود اين است كه عبد نباشد .
فَادْعُوهُمْ فَلْيَسْتَجِيبُوا لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
و حدّ اقل اين است كه چون بخوانيدشان بشنوند و دعاى شما را استجابت كنند . اگر راست مىگوييد كه آنها خدايان شما هستند .
أَ لَهُمْ أَرْجُلٌ يَمْشُونَ بِها أَمْ لَهُمْ أَيْدٍ يَبْطِشُونَ بِها أَمْ لَهُمْ أَعْيُنٌ يُبْصِرُونَ بِها أَمْ لَهُمْ آذانٌ يَسْمَعُونَ بِها
آيا آنان پايى دارند كه حد اقلّ مانند شما راه بروند يا دستى كه قدرتى باشد ، يا چشمى