لا يُجَلِّيها لِوَقْتِها إِلاَّ هُوَ ثَقُلَتْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لا تَأْتِيكُمْ إِلاَّ بَغْتَةً يَسْئَلُونَكَ كَأَنَّكَ حَفِيٌّ عَنْها قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ اللَّهِ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ ( 187 )
ترجمه :
( 7 / 187 - 182 )
و آنان كه آيات ما را تكذيب كردند به زودى آنها را از جايى كه فهم نكنند ، به عذاب و هلاكت افكنيم
و روزى چند به آنها مهلت دهيم كه همانا مكر و عقاب من بس شديد به آنها فرارسد ،
آيا اين مردم فكر نكردند كه مصاحب آنها ( رسول خدا ) را اصلا جنوبى نيست بلكه او در كمال عقل و دانايى ترسانندهء خلق با بيانى روشن است ،
آيا فكر و نظر در ملكوت آسمانها و زمين نمىكنند و در هر چه خدا آفريده است نمىنگرند ؟ و ( فكر نمىكنند ) كه شايد پايان عمر آنها نزديك باشد آنگاه به چه حديثى بعد از اين كتاب آسمانى ايمان خواهند آورد ؟
هر كه را خدا گمراه ساخت هيچ كس راهنماى او نباشد و همين گمراهان را خدا در سركشى و گمراهيشان وامىگذارد تا در طغيان از حيرت و ضلالت بمانند ،
اى رسول از تو احوال و ساعت قيامت را خواهند پرسيد كه چه وقت فرارسد پاسخ ده كه علم آن نزد ربّ من و خداى من است كسى جز او آن ساعت را ظاهر و روشن نتواند كرد ، شأن ( وقوع ) آن ساعت در آسمانها و زمين بسى سنگين و عظيم است و به طور ناگهانى به سراغ شما خواهد آمد ، از تو پرسند كه گويى كاملا به آن آگاهى بگو علم آن ساعت محقّقا نزد خداست و لكن اكثر مردم بر اين حقيقت آگاه نيستند .