زيرا كه دلهايشان را قساوت فرا گرفته و شيطان كار زشت آنان را در نظرشان آراسته بود .
پس چون آنچه از نعمتهاى الهى كه به آنها داده شد فراموش كردند ، ما درهاى هر نعمت را به روى آنها گشوديم و به اينگونه نعمتها شاد شدند ، پس ناگاه آنها را به كيفر اعمالشان گرفتار كرديم كه خوار و نااميد شدند .
پس به كيفر ستمگرى ، ريشهء گروه ظالمان كنده شد ، و ستايش مخصوص خداست كه پروردگار جهانيان است .
بگو اى پيغمبر اگر خدا گوش و چشمهاى شما را گرفت و مهر بر دلهاى شما نهاد آيا غير خدا خدايى هست كه اين نعمتها را به شما باز دهد ؟ بنگر چگونه آيات را ( به انواع بيان ) روشن گردانيم و باز آنها چگونه اعراض مىكنند ،
بگو اى پيغمبر چه خواهيد كرد اگر عذاب خدا ، شما را به ناگاه پنهان يا آشكارا دررسد ، آيا كسى به جز گروه ستمكار هلاك خواهد شد ؟
و پيامبران را جز براى آنكه ( خوبان را ) مژده دهند و ( بدان را ) بترسانند نفرستاديم . پس هر كس ايمان آورد و كار شايسته كرد ، هرگز بر او بيمى نيست ، و ابدا اندوهگين نخواهد بود
و آنان كه آيات ما را تكذيب كردند ، به آنها در اثر فسق و زشتكارى عذاب خواهد رسيد .
بگو اى پيامبر من به شما نمىگويم كه گنجهاى خدا نزد من است و نه آنكه از غيب الهى آگاهم ، و نمىگويم كه من فرشتهام ، ( دعوى من با شما تنها اينست كه ) من پيروى نمىكنم جز آنچه را كه به من وحى مىرسد ، بگو آيا كور و بينا برابرند ؟ آيا انديشه نمىكنند ( كه عالم و جاهل يكسان نيستند ) ؟
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 49
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص٤٩