و امر كرديم كه دستور توراتى كه به شما آمده با قوّت ايمان اخذ كنيد و آنچه در آن مذكور است متذكّر باشيد شايد پرهيزكار شويد ،
و اى رسول ما به ياد آن هنگامى كه خداى تو از پشت فرزندان آدم ذريّهء آنها را برگرفت و آنها را بر خود گواه ساخت كه آيا من پروردگار شما نيستم ؟ همه گفتند بلى ما به خدائى تو گواهى مىدهيم كه ديگر در روز قيامت نگوئيد ما از اين واقعه قيامت غافل بوديم ،
و يا نگوئيد كه چون پدران ما منحصرا بر آئين شرك بودند و ما هم فرزندان بعد از آنها بوديم پس پيروى پدران خود كرديم ، آيا بر كردار زشت اهل باطل ما را به هلاكت خواهى رساند ؟
بدين گونه ما آيات خود را تفصيل مىدهيم باشد كه از راه باطل ، به خداپرستى و معرفت و طاعت حق باز گردند
اى رسول ما ، بخوان بر اين مردم حكايت آن كس ( بلعم باعورا ) را كه ما آيات خود را به او عطا كرديم از آن آيات به عصيان سرپيچيد چنان كه شيطان او را تعقيب كرد و از گمراهان عالم گرديد
و اگر ما به مشيّت نافذ خود مىخواستيم به آن آيات او را رفعت و مقام مىبخشيديم و لكن او به زمين تن فروماند و پيرو هواى نفس گرديد ، و در اين صورت مثل او به سگى مىماند كه اگر او را تعقيب كنى يا به حال خود واگذارى به عوعو زبان گشايد ( چنين كسى كه از روى علم و پس از اتمام حجّت به هواى نفس ميل كند از انديشههاى زشت خويش در عذاب و شقاوت است ) اى رسول ما اين است مثل مردمى كه آيات خدا را بعد از علم به آن تكذيب كردند اين حكايت را به خلق بگو باشد كه براى نجات خود فكرى كنند .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 469
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص٤٦٩