هر سبطى طايفهاى باشند و چون امّت موسى در آن بيابان بىآب از او آب طلبيدند كه از عطش رها شوند به موسى وحى كرديم كه عصاى خود را بر سنگ زن چون زد دوازده چشمه آب از آن جارى شد ( كه هر چشمه به يك طايفه مخصوص گرديد ) و هر قبيله آبشخور خود را دانستند ، ديگر آنكه بواسطهء ابر بر سر آنها سايه افكنديم و نيز براى قوت و روزى آنها منّ و سلوى ( ترنجبين و مرغ بريان ) فرستاديم و قوتى لذيذ و پاكيزه روزيشان كرديم ( گفتيم ) تناول كنيد و از حكم خدا تجاوز نكنيد و بر مردم ستم روا مداريد . نشنيدند و ستمگر شدند . آنها نه بر ما بلكه بر خويش ستم كردند ،
و چون به قوم موسى امر شد كه در اين شهر مسكن كنيد و از هر چه خواستيد از طعامهاى اين شهر بخوريد و در اين راه به تواضع و سجده درآئيد و در دعا بگوئيد : ( پروردگارا گناهان ما را بريز ) تا از ظلم و خطاهاى شما در گذرد كه ما نيكوكاران را افزون احسان مىكنيم ،
آنگاه ستمكاران بر خلاف آنچه كه به آنها دستور داده شد ، رفتار كردند ما هم به كيفر مخالفت و ستمكارى ، بر آنها از آسمان عذابى سخت فروفرستاديم .
تفسير
وَ مِنْ قَوْمِ مُوسى أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ
و از قوم موسى عدّهاى به حق راه يافتند . البته حقّ اضافى همان ولايت مطلق است و كسى كه متحقّق به آن ولايت است على عليه السّلام است .
وَ بِهِ يَعْدِلُونَ
و به آن حقّ باز مىگردند . كلمه يعدلون از