تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 443

مساهمون:

ص٤٤٣

تفسير

الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ
كسانى كه پيامبر را پيروى مىكنند ، اين عبارت بدل است از موصول دوّم در آيه قبل تا اشاره به اين باشد كه وصفى كه جامع اوصاف سه‌گانه ( تقوى ، تزكيه ، ايمان ) باشد و عبارت از پيروى رسول صلّى اللّه عليه و آله است .
الْأُمِّيَّ
منسوب به ( ام‌ّالقرى ) است چنان كه در روايات است ، يا منسوب به مادر ( امّ ) است ، چون او ننوشته و نخوانده و چيزى از كمالات انسانى را همانند زمان به دنيا آمدن ، از مادرش تحصيل نكرده است .
الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِيلِ
يعنى خصوصيّات او را اعمّ از اسم و صفت و نام ياران و چگونگى مبعث و محلّ هجرت ، در انجيل ، نوشته مىيابند ، زيرا كه پيامبران ، مخصوصا موسى عليه السّلام و عيسى عليه السّلام امتهايشان را به آمدن محمّد صلّى اللّه عليه و آله بشارت داده‌اند ، و آنان نيز اين خبر را در كتابهايشان ثبت كرده‌اند .
يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ
اين عبارت ، حال از فاعل ( يجدونه ) است ، يا از مفعول آن يا از هر دو يا از ضمير مستتر در ( مكتوبا ) با تضمين مثل معنى اتصاف ، يعنى در حالى كه متّصف به اين است كه به آنها امر به معروف و نهى از منكر مىكند ، يا مستأنف است جواب سؤال مقدّر يا نائب فاعل براى ( مكتوبا ) مىباشد . و حقيقت ( معروف ) نخست ايمان به على عليه السّلام و سپس به ولايت او و تخلّق به اخلاق او ، و دريافت علم از اوست سپس
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 443 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى