فَسَأَكْتُبُها لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ
و آن را بر تقواپيشگان زكاتدهنده لازم الاجرا مىدانم . مقصود رحمت رحيمى است به طريق استخدام زيرا به تقواپيشگان تعلّق گرفته است ، منظور از تقواپيشگان آنهائى هستند كه از محرّمات پرهيز مىكنند كه اصل آن عدم پيروى از ائمّهء جور و عدم پيروى از هواهاى نفس است .
وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ
يعنى حقوق مال حلال ، و فضول و زيادى لذّتهاى حلال و مباح كه بر آن امر بهرهمند شده است ، و ادا كردن زكات آنها به اين است كه از آن امور بهرهمند شده و لذّت ببرد ، و تدريجا از آنها كم نمايد ، و ادا كردن زكات از نيروى علّامه و عمّاله به اين است كه آن را در جهت اداى حقوق برادران و عبادت رحمان صرف نمايد .
وَ الَّذِينَ هُمْ بِآياتِنا يُؤْمِنُونَ
و براى كسانى كه به آيات ما ايمان دارند ، لازم الاجرا مىدانم . اين صفتها كه ذكر شد ( تقوى ، زكات دادن ، ايمان ) صفاتى است كه به ترتيب و پشت سر هم ذكر شده ، زيرا كه تقوى به آن معنى كه ذكر شد مقدّم بر زكات است ، زكات كه تضعيف قواى نفس است مقدّم بر ادراك آيت و نشانه بودن آيت تكوينى و تدوينى است ، و ايمان به آن آيت بعد از درك آيت بودن آن است و براى اشاره به اين كه ايمان مقصد برتر و بالاتر است موصول ( الّذين ) را تكرار نمود .
ترجمه و تفسير آيات 159 - 157
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيات 157 تا 158 ]
الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهاهُمْ