فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ
امّا آنان كه با بيعت عامّ و قبول دعوت ظاهرى به او ايمان آورند .
وَ عَزَّرُوهُ
يعنى او را بزرگ داشتند ، بزرگداشت او بدينگونه بود كه اغيار را از اذيّت و آزار به دو باز داشتند و از غلبهء هواهاى فاسد و خيالات باطلى كه موجب عدم پيروى از رسول خدا و امتثال اوامر و نواهى او مىباشد ، خوددارى ورزيدند .
به عبارت ديگر به سبب بيزارى از چيزى كه مخالف امر و نهى رسول است او را بزرگ شمردند ، زيرا كه امر محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلم مرتبهء نازلهء محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلم و ظهور او در مرتبهء نازله است ، و تعظيم امر او صلّى اللّه عليه و آله و سلم و منع هواهائى كه مانع از امتثال آن مىشود تعظيم خود محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلم به حساب مىآيد .
وَ نَصَرُوهُ
با اجراى امر او و دوام اتّصال به او تا آنجا كه امر قالب او ملحق به امر ولىّ بشود كه وارد بر قلب است ، او را يارى كردند و به عبارت ديگر : به سبب دوستى و تولّاى با رسول او را يارى كردند ، زيرا كه تعزير كنايه از تبرّى و بيزارى جستن و نصرت و يارى كنايه از تولّى و دوست داشتن است كه از آن دو گاهى به زكات و نماز تعبير مىشود و گاهى به تقوى و ايمان ، و گاهى به تولّى و تبرّى و مفاهيمى كه از ظاهر آن الفاظ بر حسب تنزيل فهميده مىشود و احتياج به بيان ندارد .
وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ
و پيروى از نورى كنيد كه با او نازل شده است و نور در اينجا به على عليه السّلام تفسير شده است ، چون او اصل در ولايت است ، و از آن تعبير به نور مىشود ، زيرا