تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 43

مساهمون:

ص٤٣
مردگانند .
وَ ما مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ
توصيف « دابّة » وصف جنس و همچنين در ما بعدش براى اشاره به اراده جنس است ( يعنى هر جنسى از جنبندگان زمين ) .
وَ لا طائِرٍ يَطِيرُ بِجَناحَيْهِ إِلَّا أُمَمٌ أَمْثالُكُمْ
و هر پرنده‌اى كه با دو بال پرواز مىكند نيز آفريده ، روزى خوار و پروريده هستند . و چون قائلين به تناسخ در رواج مذهبشان به امثال اين آيه متوسّل مىشوند ، ناآگاهى آنان را اين گونه يادآور مىشود كه حيوانات بىزبان از هر جهت مانند شما هستند و تنها تفاوت شما با آنها در علم و شدّت آن است ، وقتى شما نمىدانيد ديگر تمايز و تفاوتى بين شما و حيوانات باقى نمىماند .
ما فَرَّطْنا فِي الْكِتابِ مِنْ شَيْءٍ
يعنى در لوح محفوظ كه اين قرآن صورت تام و كامل آن است ، از هيچ چيز فروگذار نشده است ، و ساير كتابها صورت ناقص لوح محفوظ است . لذا قرآن فراگير و مسلّط بر كلّ و ناسخ آنهاست . و « فرّطنا » از فرّط الشيء است به معنى ضايع و اهمال كرد آن را ، نه از « فرّط فى الشيء » به همان معنى به نحوى كه « فى الكتاب » مفعولش باشد و « من شيء » مفعول مطلق ، بلكه « فى الكتاب » ظرف است ، و « من شيء » مفعول به ، زيرا مقصود اهمال نكردن و فروگذار نكردن چيزى در كتاب است به اينكه ثبت آن چيز در كتاب نباشد ، و اين به صورت صريح استفاده مىشود اگر « من شيء » مفعول به باشد ، و امّا اگر مفعول مطلق قرار داده شود ديگر آن مطلب استفاده نمىشود مگر با دلالت التزام .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 43 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى