و تماميّت نبوّت و رسالت به صورت تماميّت اضافى ( كلمة التّامة ) به اين است كه با تمام شئون خود ظاهر شود ، از قبيل قبول احكام نبوّت و رسالت و محقّق شدن مواعيد آن و ترتّب فوائد آن و از جمله تماميّت نبوّت موسى عليه السّلام ظهور نبوّت است به سبب اتمام وعدههاى آن و رفع موانع آن مانند منع كردن فرعون و قومش و توصيف كلمه به ( حسنى ) اشاره به اين است كه كلمات خداوند به اعتبار ذات خود كلمات يا داشتن صفت حسن و احسن متفاوت مىشود ، اگر چه همهء آنها به اعتبار نسبت به خداى تعالى حسن است و به عدم حسن متّصف نمىشود .
اكنون كه دريافتى ، ربّ مضاف عبارت از ولايت است كه به طور مطلق در على عليه السّلام محقّق مىشود ، و اين كه رسالتها و نبوّتها و ولايتهاى جزئى عبارت از مراتب ولايت مطلقه و تنزّلات آن است ، و اين كه نبوّت مطلقه و رسالت مطلقه نيز ظهور ولايت مطلق و تحت تربيت آن است معلومت مىشود كه تفسير ربّ به على عليه السّلام و ( كلمه ) به موسى عليه السّلام يا به رسالت و نبوّت او ، جائز باشد .
وَ دَمَّرْنا ما كانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَ قَوْمُهُ وَ ما كانُوا يَعْرِشُونَ
بتها و عبادتگاههاى آنها و صنايع دقيق و آلات آن و بناهاى بلند و زينتهاى آن قصرهاى بلندى را كه برافراشته بودند واژگون كرديم : ( دمّرنا ) عطف بر ( تمّت ) يا بر ( صبروا ) مىباشد ، چه ، ويرانى و نابودى آن ساختههاى فرعون ضرورى تماميت
هامش
حضرت خاتم الاولياء مىباشد .