وقاحت و بىشرمى ديگرى براى آنها و عدم ثبات آنها بر پيمانشان مىباشد .
و ممكن است مقصود از عذاب و رجز ، يخ و سرما باشد چنان كه اين خبر به امام رضا عليه السّلام نسبت داده شده است ، و ذكر شده است كه قبل از آن چنين يخ و سرمايى را به ياد نداشتهاند و نديده بودند .
قالُوا يا مُوسَى ادْعُ لَنا رَبَّكَ بِما عَهِدَ عِنْدَكَ لَئِنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَ لَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِي إِسْرائِيلَ فَلَمَّا كَشَفْنا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلى أَجَلٍ هُمْ بالِغُوهُ إِذا هُمْ يَنْكُثُونَ
منظور از
يَنْكُثُونَ
شكستن عهد است زيرا وقتى عذاب را از آنها بر مىداشتيم عهد را مىشكستند ، چنان كه عادت مردمى است كه مانند زنان خبيث عهدشكن مىباشند .
فَانْتَقَمْنا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْناهُمْ فِي الْيَمِّ
فاغرقناهم فى اليمّ از قبيل تفصيل بر اجمال است يعنى نوع انتقام را توضيح مىدهد يا با ( انتقمنا ) به معنى ( ارنا ) است ( اراده كرديم كه آنان را در دريا غرق كنيم ) .
بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ كانُوا عَنْها غافِلِينَ
يعنى غافل بودند از اين كه آنها آيات و نشانههاى خداست و لذا آن آيات را تكذيب كردند .
پس
( كانُوا عَنْها غافِلِينَ )
بر ( كذّبوا بآياتنا ) عطف شده است يا علّت تكذيب را بيان كند كه غفلت آنها بوده است .
در خبر وارد شده است كه جادوگران وقتى به موسى سجده كردند و مردم به او ايمان آوردند هامان به فرعون گفت :