يَسْمَعُونَ ( 100 ) تِلْكَ الْقُرى نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنْبائِها وَ لَقَدْ جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَما كانُوا لِيُؤْمِنُوا بِما كَذَّبُوا مِنْ قَبْلُ كَذلِكَ يَطْبَعُ اللَّهُ عَلى قُلُوبِ الْكافِرِينَ ( 101 ) وَ ما وَجَدْنا لِأَكْثَرِهِمْ مِنْ عَهْدٍ وَ إِنْ وَجَدْنا أَكْثَرَهُمْ لَفاسِقِينَ ( 102 )
ترجمه :
( 7 / 102 - 98 )
آيا اهل شهر و ديار از آن ايمن هستند كه هنگام روز كه سرگرم بازيچه دنيا هستند عذاب ما آنان را فرا گيرد ؟
آيا از مكر و آزمايش و مجازات خدا غافلند و ايمن گرديدهاند ؟ كه از مكر و انتقام حقّ غافل نشوند مگر مردم زيانكار ،
آيا اين مردمى را كه بعد از اقوامى كه همه مردند و وارث زمين شدند خدا آگاه نفرمود ؟ كه اگر ما بخواهيم به كيفر گناهانشان مىرسانيم و بر دلهايشان مهر مىنهيم كه فهم حقايق نكنند و به گوش دل چيزى نشنوند و از آن پند نگيرند ،
اين است شهرهايى كه بر تو اخبار اهلش را بيان كرديم همه را رسولانى با ادلّهء روشن آمد چون از پيش آنها را تكذيب كرده بودند به آنان ايمان نياوردند و همچنين خدا هم دلهاى كافران را مهر خواهد كرد ،
و اكثر مردمان را در عهد استوار نديديم بلكه بيشتر آنها را عهدشكن و بدكار يافتيم .
تفسير
أَ وَ أَمِنَ أَهْلُ الْقُرى أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنا ضُحًى وَ هُمْ يَلْعَبُونَ
چون مقام ، مقام تهديد است لفظ ( اهل القرى ) و ( بأسنا ) را تكرار كرد تا بر طبق محاورات و مخاطبات عرف باشد .