قالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ قَدْ جاءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ
بيّنة عبارت از احتجاج واضح و روشنى بود كه براى آنها ردّ آن امكان نداشت .
زيرا احتجاج شعيب چيزى بود كه هر صاحب شعور خالى از تعصّب و لجاج به آن خشنود بود و آن را قبول مىكرد زيرا كه شناختن رسول به سبب رسالتش بهتر از شناختن او به سبب معجزه است يا شعيب مانند صالح معجزهاى داشته كه براى ما ذكر نشده است .
فَأَوْفُوا الْكَيْلَ وَ الْمِيزانَ
يعنى پس از آوردن بيّنة ديگر شما بهانهاى در قبول نكردن قول من نداريد ، پس آن را قبول كنيد و به كيل و ميزان به طور صحيح وفا كنيد ، و وفا كردن عبارت از ادا كردن تمام حقّ آن چيزى است كه بايد ادا شود و مقصود وفا كردن به آن چيزى است كه با كيل و وزن اندازه گيرى مىشود ، و نسبت وفا كه به خود كيل و وزن داده شده براى اين است كه نقصان پيمانه مستلزم نقصان اندازهء پيمانه است .
و همچنين است موزون و آن چيزى كه به سبب آن وزن انجام مىگيرد ، چنان كه در جاى ديگر نيز نقص به آن دو نسبت داده شده است و تعميم كيل و وزن نسبت به محسوس و غير محسوس از انبيا و اوليا و اخلاق و سنّت و آداب آنها و از كتب آسمانى و شرايع الهى روشن است و همچنين است تعميم آن در عالم كبير و صغير .
وَ لا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْياءَهُمْ
و از اموال و حقّ مردم