تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 351

مساهمون:

ص٣٥١

ترجمه :

( 7 / 87 - 85 ) و به اهل مدين برادر آنها شعيب را فرستاديم . گفت : اى قوم خداى را بپرستيد كه شما را خدايى جز او را نيست اكنون از جانب پروردگار شما برهانى روشن آمد . در سنجش كيل و وزن با مردم عدل و درستى پيشه كنيد و كم و گران نفروشيد و در زمين خدا پس از آنكه قوانين آسمانى براى نظم و اصلاح آن آمد به فساد برنخيزيد ، اگر به خدا و روز قيامت ايمان داريد ، اين كار براى سعادت شما بهتر است و به هر طريق در كمين گمراه كردن مردم و ترساندن و بازداشتن آنها از راه خدا برنيائيد تا هر كس را كه به خدا ايمان آورد به راه كج و ضلالت اندازيد ، ( و اى مسلمانان شما نيز ) به ياد آريد زمانى را كه عدّه اندكى بوديد خدا بر عدّه شما افزود و بنگريد كه پايان كار مفسدان چگونه بود كه همه هلاك شدند تا از عمل آنها بپرهيزيد ، و شعيب به مؤمنان گفت اگر به آنچه من از طرف خدا مأمور تبليغ آن شده‌ام گروهى ايمان آوردند و گروهى ايمان نياورده و به خصومت برخاستند ، شما مؤمنان كه ايمان آورده‌ايد صبر كنيد تا خدا ميان ما و آنها داورى كند كه او بهترين دادخواهان است .

تفسير

وَ إِلى مَدْيَنَ أَخاهُمْ شُعَيْباً
نقل شده است كه آنها اولاد مدين بن ابراهيم عليه السّلام بودند و شعيب از آنها بود و به نام جدّشان نامگذارى شده‌اند و قريه‌شان نيز به همان نام بود كه به چهل خانوار نمىرسيد .