تماميّت آسمانها و زمين در آن مراتب ششگانه است .
و اگر مقصود از آسمانها و زمين ، آسمانهاى عالم طبع و زمين آن باشد ، پس خلقت آنها به وجود طبيعىشان اگر چه در عالم طبع است ، ولى وجود علمى آن در مراتب عاليه و برتر موجود است ، و اين همان شش روز ربوبى است كه آنها و زمين در آن مدّت خلق شده است .
آن مراتب ششگانه همراه با مشيّت كه به وجهى عرش رحمان و به وجهى كرسى است از جهت قوس نزولى ، هفت مرتبه مىشود ، و به اعتبار قوس صعود دو برابر مىشود ، و اين همان سبع مثانى است كه خداوند انحصارا به محمّد صلّى اللّه عليه و آله داده است 7 مرتبه نزول و 7 مرتبه صعود .
و از آنجا كه حصول به اين مراتب چه از نظر نزولى و چه از نظر صعودى منحصر در ائمّه عليهم السّلام مىباشد ، زيرا فقط آنان به اين مراتب متحقّق شدهاند و اگر كسان ديگرى نيز به اين مراتب رسيده باشند به واسطهء آنان رسيدهاند .
لذا فرمودند : ما ( سبع المثانى ) هستيم كه خداوند منحصرا آن را به محمّد صلّى اللّه عليه و آله بخشيد ( و سپس از او به ما رسيده است ) و چون عرش رحمن كه همان مشيّت خداست و آن حقّ مخلوق است ، از آن اضافه اشراقيّه لا به شرط اخذ مىشود و به اين اعتبار با جميع اشياء متّحد است .
بلكه حقيقت هر صاحب حقيقتى است ، و از سوى ديگر به اعتبار اينكه وجودش اضافه است و بدون لا به شرط اخذ
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 314
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص٣١٤