ترجمه و تفسير آيات 56 - 54
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيات 54 تا 56 ]
إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهارَ يَطْلُبُهُ حَثِيثاً وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ وَ النُّجُومَ مُسَخَّراتٍ بِأَمْرِهِ أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ ( 54 ) ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ ( 55 ) وَ لا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاحِها وَ ادْعُوهُ خَوْفاً وَ طَمَعاً إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ ( 56 )
ترجمه :
( 7 / 56 - 54 )
پروردگار شما خدايى است كه آسمانها و زمين را در شش روز آفريد آنگاه بر عرش مستقر گرديد ، روز را به پردهء شب در پوشاند كه با شتاب در پى آن پويد ، و خورشيد و ماه و ستارگان به امر او مسخّر گرديد . ( اى بندگان ) آگاه باشيد كه ملك آفرينش خاصّ خداست و فرمان نافذ از اوست كه بلند مرتبه و آفرينندهء جهانهاست ،
خدا را به تضرّع و زارى و به صداى آهسته بخوانيد و بر خلق ستم مكنيد كه خدا هرگز ستمكاران را دوست نمىدارد ،
هرگز در زمين پس از آنكه كار آن به امر خدا نظم و اصلاح يافت به تباهكارى برنخيزيد و خدا را هم از روى ترس و هم به اميد بخوانيد كه البتّه رحمت او به نيكوكاران نزديك است .
تفسير
إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّةِ