تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 30

مساهمون:

ص٣٠
است و آن چيزى است كه چيز ديگر را مىپوشاند ، از جهت اينكه « ان يفقهوه » بفهمند اكراه دارند يا براى اينكه نفهمند .
وَ فِي آذانِهِمْ وَقْراً
يعنى در گوشهاى دلشان سنگينى است كه دوست ندارند بشنوند ، پس اگر تو تمام آيه‌هاى رسالتت يا خلافت جانشينت را براى آنها بخوانى نمىشنوند .
وَ إِنْ يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ
يعنى هر آيه‌اى از آيات بزرگ ما و معجزه‌هاى تو را كه ببينند .
لا يُؤْمِنُوا بِها
به سبب فزونى قساوت و عنادشان به آن ايمان نمىآورند پس چگونه به تو يا به وصىّ تو ايمان بياورند در حالى كه قساوت آنان زياد شده است .
حَتَّى إِذا جاؤُكَ يُجادِلُونَكَ
لذا وقتى كه پيش تو آيند در نبوّت تو يا خلافت وصىّ تو با تو مجادله مىكنند .
يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا
آنها كه به تو يا به وصىّ تو كافر شدند مىگويند :
إِنْ هذا
اين گفتار كه آن را قول خدا مىنامى ، يا اين حرفهائى كه دربارهء پسر عمويت مىگوئى .
إِلَّا أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ
جز افسانه‌هاى پيشين نيست ، اساطير جمع « اسطار » يا جمع سطر ، يا جمع اسطوره است كنايه از افسانه و خرافات آنهاست . ترجمه و تفسير آيات 34 - 26

[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 26 تا 34 ]

وَ هُمْ يَنْهَوْنَ عَنْهُ وَ يَنْأَوْنَ عَنْهُ وَ إِنْ يُهْلِكُونَ إِلاَّ أَنْفُسَهُمْ وَ ما يَشْعُرُونَ ( 26 ) وَ لَوْ تَرى إِذْ وُقِفُوا عَلَى النَّارِ فَقالُوا