( لولاك لما خلقت الافلاك ) ( اگر تو نبودى افلاك را خلق نمىكردم ) .
پس هر كسى به آن خليفه متّصل شود ( به سبب اتّصال تقليدى كه آن قبول دعوت ظاهرى و قبول چيزى است كه به سبب بيعت عام ، بر آن پيمان بسته ، و با معاهدهء اسلامى دستش را به دست خليفه داده و با او بيعت كرده است ، يا اين كه با معاهده ايمانى متّصل به خليفه شده است ) .
ايمان كه صورت نازلهء خليفه است ، در پايينترين مراتب قلب كه همان سينه است داخل مىگردد و سپس صورت ديگرى كه داراى ملكوتيّت است در مرتبهء ديگرى از قلبش كه از مرتبه قبلى بالاتر است داخل مىشود ، و همينطور ادامه دارد تا آنجا كه با حقيقت خليفه متحقّق مىشود ، در اينجاست كه دنيا و آخرت به مقدار اتّصالش به او تعلّق مىيابد و از خليفه بر حسب درجهء اتّصالش ارث مىبرد ، و هر كس كه هيچ يك از اين اتّصالها را نداشته باشد دنيا و آخرت بر او حرام مىشود ، و هرگاه غلبه بر دنيا بكند و چيزى از آن را مالك شود آن چيز در دست او غصبى خواهد بود .
و لذا خداوند فرمود :
هِيَ لِلَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا
( آن براى آنانى است كه در زندگى دنيوى ايمان آوردهاند ) و آن را مقيّد به رها شدن از دست غير نكرد ، يعنى خواه غير مؤمنين بر دنيا غلبه بكنند يا نه ، و چون در آخرت غلبه غير امكان ندارد خداى تعالى فرمود :