تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 264

مساهمون:

ص٢٦٤
هر كه خواهد همنشينى با خدا * گو نشيند در حضور اولياء
و چنان كه گفته شده :
مسجدى كو اندرون اولياست * سجده‌گاه جمله است ، آنجا خداست
لذا داخل آن نمىشود مگر بعد از تصفيهء آن از چيزهايى كه مناسب و لايق خداى تعالى نيست ، و در سورهء بقره در آيهء ( و من اظلم ممّن منع مساجد اللّه . . . تا آخر ) در تحقيق ( مسجد ) گذشت .
مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ
يعنى طريق خواندن خدا را از غرض‌ها و هواها خالص گردانيده و از اراده و اختيارات خودتان چيزى به آن داخل نكنيد ، همانند ميّت كه بين دو دست غسّال قرار مىگيرد ، كه در اين صورت امتثال امرى را مىكنيد كه مىگويد : ( بميريد قبل از اينكه ميرانده شويد ) زيرا كه خداوند
كَما بَدَأَكُمْ
همان‌طور كه شما را آفريده است ، بدون اراده و اختيار و غرض و هوا از جانب شما .
تَعُودُونَ
به سوى خدا بازگشت مىكنيد ، پس هر كس كه بخواهد به سوى خدا بازگشت كند ، از جميع چيزهاى منسوب به خودش بايستى خارج شود . و گرنه ملائكهء غلاظ و شداد ( فرشتگان خشن و سختگير ) او را بازگشت مىدهند ، مانند بازگشت دادن بندهء جنايتكار فرارى به سوى صاحب و مولايش جهت بازخواست . يا اين كه معنى آيه اين است كه خدا را بخوانيد در حالى كه