امر به كفر به آنها كرده است ، و در عمل كردن به چيزى از كسى كه امر شده از او بگيرند .
يعنى از كسى كه خدا و رسولش به اطاعت از او تصريح كردهاند نگرفتهاند و مىپندارند بر هدايتند ( در حالى كه چنين نيست ) خلاصه هر كس آيين خود را از كسى كه از جانب خدا و رسول و اوصيايش كه بطور خصوص يا عموم در مورد او تصريح نشده باشد گرفته باشد و از شخصى كه در حقّ او تصريح شده باشد نگرفته باشد قول و فعل و حال او همه ضلالت و گمراهى است اعمّ از اين كه مستبدّ به رأى خود باشد ، يا از كسى ديگر گرفته باشد كه در حقّ او تصريح نشده است ، خواه آن غير از كسانى باشد كه مستبدّ به رأى و از ائمّهء جور است يا از كسانى است كه تقليد علما و پدران را به خود بسته است .
و اعمّ از اين كه آنچه كه گرفته است موافق صورت احكام خدا باشد يا نباشد سپس بعد از تنبيه بر وجوب توجّه صورتها در هر مسجد به سوى قبله و خالص گردانيدن دين براى خدا خطاب را از رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلم به سوى خلق برگردانيد .
ترجمه و تفسير آيات 32 - 31
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيات 31 تا 32 ]
يا بَنِي آدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَ كُلُوا وَ اشْرَبُوا وَ لا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ ( 31 ) قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِيَ لِلَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا خالِصَةً يَوْمَ الْقِيامَةِ كَذلِكَ نُفَصِّلُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ( 32 )