تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 261

مساهمون:

ص٢٦١
هرگز خدا امر به اعمال زشت نكند جز آنكه آنچه را شما از نادانى خود مىكنيد به خدا مىبنديد . بگو اى رسول ما : پروردگار من شما را به عدل و درستى امر كرده و نيز فرموده است : در هر عبادت روى به حضرت او آوريد ، و خدا را از سر اخلاص بخوانيد كه چنان كه شما را در اوّل آفريد ديگر بار به‌سويش بازآييد ، گروهى به طاعت خدا رهنورد و گروهى به پيروى شيطان و در گمراهى ثابت ماندند ، زيرا خدا را گذارده شياطين را به دوستى اختيار كردند و گمان مىكنند كه راه درست را يافته‌اند .

تفسير

وَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً قالُوا
يعنى هرگاه كار زشتى انجام دهند به زبان قال يا حال مىگويند :
وَجَدْنا عَلَيْها آباءَنا
يعنى اعتماد و اطمينان كردند بر آنچه كه به آن عادت كرده‌اند و عاداتشان را به خدا نسبت داده‌اند ، چنان كه آن شأن عموم مردم است .
وَ
و گفتند
اللَّهُ أَمَرَنا بِها قُلْ
خدا ما را به آن امر كرده است ، در مقام ردّ آنها كه عادت‌ها را به خدا نسبت مىدهند به آنها بگو :
إِنَّ اللَّهَ لا يَأْمُرُ بِالْفَحْشاءِ
مقصود از ( فحشاء ) آن نيست كه عقل و شرع به سبب صورت آن را قبيح مىدانند ، بلكه مقصود هر چيزى است كه از نفس صادر شود و در جهت هدف نفسانى باشد ، اعمّ از اين كه صورت آن طورى باشد كه شرع آن را تقرير