كه براى بتها ذبح شده از باب مبالغه فسق ناميده شده است ، و قول خدا
أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ
بيان علّت فسق بودن آن است .
فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ باغٍ
كسى كه مضطرّ و مجبور به خوردن چيزى از اين محرّمات شود
غَيْرَ باغٍ
در صورتى كه عنوان ( باغى ) نداشته باشد يعنى به خاطر لذّت نباشد و بر امام خروج نكرده باشد ،
وَ لا عادٍ
و نيز در صورتى كه از حدّ رخصت هم تجاوز ننموده باشد ايرادى بر او نيست و تفصيل اين آيه در سوره بقره گذشت .
فَإِنَّ رَبَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
او را مؤاخذه نمىكند و به او رحم مىكند به اينكه به او براى حفظ جانش اجازه خوردن مىدهد .
وَ عَلَى الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا كُلَّ ذِي ظُفُرٍ
و بر يهود گوشت هر صاحب ناخن را از حيوانات و پرندگان ( حيواناتى كه سم يا پارچه دارند ) حرام كرديم ، ذكر تحريم بر يهود به طريق حصر به دنبال اين آيه ، و به دنبال آوردن آن ازآنرو است كه اين تحريم ، مجازاتى جهت ظلم آنهاست كه بر امّت محمّد صلّى اللّه عليه و آله منّت نهاده و آنها را مىترساندهاند . و از سوى ديگر اين معنى اشكال قبلى را كه لازم مىدارد كه ذبح هر نوع از حيوان حلال باشد ، تأييد مىكند .
وَ مِنَ الْبَقَرِ وَ الْغَنَمِ حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ شُحُومَهُما إِلَّا ما حَمَلَتْ ظُهُورُهُما أَوِ الْحَوايا أَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍ ذلِكَ
و از گاو و گوسفند ، پيه آن را بر آنها حرام كرديم جز آنچه در پشت آنهاست و يا بر