آنها يا يك برده آزاد كردن امّا اگر مالك طعام و پوشاك و بنده نباشيد و قيمت آنها را نيز نداشته باشد سه روز روزه بداريد زيرا خداوند بر شما آسانى را مىخواهد و سختى را روا نمىدارد .
ذلِكَ كَفَّارَةُ أَيْمانِكُمْ إِذا حَلَفْتُمْ
اين است كفّارهء آن وقتى كه قسم را شكستيد .
وَ احْفَظُوا أَيْمانَكُمْ
پس سوگندهاى خود را حفظ كنيد و آن را براى هر كارى بذل نكنيد بدين گونه كه اسم خدا را تعظيم كنيد و اگر سوگند ياد كرديد خلاف آن را عمل نكنيد ، و اگر با خلاف كردن سوگند را شكستيد كفّاره بدهيد .
كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آياتِهِ
بدينطريق خداوند آيات حدود و شرايعش را براى شما بيان مىكند .
لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
باشد كه شما شكر نعمت تعليم و آسان كردن كارها را به جاى آريد .
بدانكه قسم يا از مؤكّدات كلام است كه آن قسم لغو ناميده مىشود ، و يا با قصد و نيّت يمين است و آن يا بر ترك كار خوب است يا بر بجا آوردن كار بد كه آن هم لغو است زيرا كه كفّارهء آن بجا آوردن كار خوب و ترك كار بد است .
يا اينكه قسم براى انجام دادن كار خوب و ترك كار بد است ، و آن عزم و ارادهاى است كه بايد بر متعلّق آن حفظ شود يعنى نبايد قسم بشكند و مخالفت شود و اگر شكست بايد كفّاره بدهد به آنچه كه ذكر شد . و يا سوگند غموس است و آن اين است كه قسم ياد كند تا حقّ مسلمانى را منع كند يا حقّ او را به ناحقّ بگيرد و آن سوگندى است كه موجب آتش است . و امّا سوگند ياد كردن جهت دفع ادّعاى باطل يا احقاق حقّ . پس آن سوگند به جهت قطع خصومتها مشروع است و لكن كراهت اين قسم و همّت گماردن به اينكه چنين سوگندى ياد نكند از