ترجمه :
خدا به قسمهاى لغو و بيهوده شما را مؤاخذه نخواهد كرد و لكن به آن قسمى كه از روى عقيدهء قلبى ياد كنيد مؤاخذه خواهد كرد كفّارهء آن قسم طعام دادن برده فقير است از آن طعام متوسّط كه غالبا براى اهل خود آماده مىسازيد يا جامه بر آنان بپوشانيد يا يك بنده آزاد كنيد و هر كس توانائى آن ندارد سه روز روزه بگيرد . اين است كفّارهء سوگندهائى كه ياد مىكنيد و بايد به اداى كفّاره ، حرمت سوگندهاى خود را نگاه داريد . خدا آيات خود را بدين گونه براى شما روشن بيان مىكند شايد كه شكر او را به جاى آريد .
تفسير :
لا يُؤاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمانِكُمْ
خدا شما را به قسمهاى بيهوده بازخواست نمىكند ، آن قسمى چنان كه عادت عوام است براى تأكيد در كلام آورده مىشود .
وَ لكِنْ يُؤاخِذُكُمْ بِما عَقَّدْتُمُ الْأَيْمانَ
« ما » ( بما عقدتم ) مصدريّه است و آن موافق قول خدا
بِاللَّغْوِ فِي أَيْمانِكُمْ
است ، يا موصوله است و معنى آن اين است :
ولى به آن چيزهائى كه دربارهشان قسم ياد كرديد از جهت سوگند خوردن بر آنها ، اگر سوگند را شكستيد شما را مؤاخذه مىكند ( إذا حنثتم ) ( اگر سوگند را شكستيد ) حذف شده چون معلوم است .
ولى خداوند براى رفع مؤاخذه براى شما كفّارهء اندكى از باب ترحّم قرار داده است .
فَكَفَّارَتُهُ
يعنى كفّارهاى كه گناهش را بپوشاند يا از بين ببرد .
إِطْعامُ عَشَرَةِ مَساكِينَ مِنْ أَوْسَطِ ما تُطْعِمُونَ أَهْلِيكُمْ
پس هرگاه ده مسكين را از آنهائى كه صاحب عائلهاند اطعام كرديد نقصان تعظيم اسم مرا جبران كردهايد ، آنوقت مستحقّ رحمت من مىشويد .
أَوْ كِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيامُ ثَلاثَةِ أَيَّامٍ
يا پوشاندن