صبح كند و امام ظاهر عادلى از طرف خدا نداشته باشد او گمراهى و سرگردانى را آغاز كرده است و به اين مضمون روايات زيادى از آنان وارد شده است . و چنان كه داخل النّسب در نسبت جسمانى ملعون است ، همچنين است كسى كه خود را به كس ديگر از جهت روحانى نسبت مىدهد بدون اينكه آن نسبت مبتنى بر چيزى باشد كه نسبت را تصحيح نمايد ، در اين صورت آن شخص نيز ملعون است . و از قبيل نسبت لغو به لغو و باطل به باطل است و نسبت داخل النّسب به داخل النّسب مانند نسبت روح به جسد مىباشد كه متعلّق به آن نيست .
إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلَيْكُمْ رَقِيباً
يعنى اى كسانى كه به تقوى و مراعات ارحام و حفظ اموال يتيمان امر شدهايد خداوند مراقب شماست و بر خيانت آشكار و نهان شما اطّلاع دارد .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 2 ]
وَ آتُوا الْيَتامى أَمْوالَهُمْ وَ لا تَتَبَدَّلُوا الْخَبِيثَ بِالطَّيِّبِ وَ لا تَأْكُلُوا أَمْوالَهُمْ إِلى أَمْوالِكُمْ إِنَّهُ كانَ حُوباً كَبِيراً ( 2 )
ترجمه :
و به يتيمان اموالشان را بدهيد و مال بد و نامرغوب خود را با مال خوب و مرغوب آنها تبديل نكنيد و اموال آنان را به ضميمهء مال خود مخوريد كه اين گناهى بس بزرگ است .
تفسير :
وَ آتُوا الْيَتامى أَمْوالَهُمْ
يعنى پس از حفظ مال و رشد يتيمان ، اموالشان را به آنها بدهيد .
وَ لا تَتَبَدَّلُوا الْخَبِيثَ
مال بد و نامرغوب خودتان را تبديل
بِالطَّيِّبِ
به مال خوب و مرغوب آنها نكنيد . يا اينكه مال حلالى كه به شما روزى داده شده است با مال حرام آنها عوض نكنيد ، زيرا كسى كه با حرام ارتزاق كند ، از روزى حلال كه براى او مقدّر شده است محروم مىگردد . و لكن معنى اوّل در اينجا مقصود است ، زيرا قول خداى تعالى :