دو حيض است .
إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلِيماً حَكِيماً
پس متعه را از روى آگاهى حلال نمود و در آن غاياتى در نظر گرفت كه به مصالح و حكم بستگى داشت .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 25 ]
وَ مَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلاً أَنْ يَنْكِحَ الْمُحْصَناتِ الْمُؤْمِناتِ فَمِنْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ مِنْ فَتَياتِكُمُ الْمُؤْمِناتِ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِإِيمانِكُمْ بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ فَانْكِحُوهُنَّ بِإِذْنِ أَهْلِهِنَّ وَ آتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ مُحْصَناتٍ غَيْرَ مُسافِحاتٍ وَ لا مُتَّخِذاتِ أَخْدانٍ فَإِذا أُحْصِنَّ فَإِنْ أَتَيْنَ بِفاحِشَةٍ فَعَلَيْهِنَّ نِصْفُ ما عَلَى الْمُحْصَناتِ مِنَ الْعَذابِ ذلِكَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ مِنْكُمْ وَ أَنْ تَصْبِرُوا خَيْرٌ لَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 25 )
ترجمه :
و هر كه را وسعت و توانائى آن نباشد كه زنان آزاد پارساى با ايمان گيرد ، پس كنيزان مؤمنه كه مالك آن شديد ، به زنى اختيار كنيد و خدا به مراتب ايمان شما آگاه است ، كه اهل ايمان همه بعضى از جنس بعضى ديگر و در رتبه يكسانند پس با كنيزان مؤمنه با اذن مالكش ازدواج كنيد و مهر آنها را بدانچه معيّن شده است بدهيد ، آن كنيزكانى كه عفيف باشند ، نه زناكار و نه رفيقباز ، پس چون شوهر كردند چنان كه عمل زشتى از آنها سرزند بر آنها نصف عذاب زنان پارساى آزاد است ، اين حكم ( كنيز را به زنى گرفتن ) دربارهء كسى است كه بترسد مبادا به رنج بيفتد و اگر صبر كنيد ( تا وسعت يافته زنى آزاد بگيريد ) براى ( نظم خانه و تربيت فرزندان شما ) بهتر است و خدا بخشنده و مهربان است .
تفسير :
وَ مَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلًا أَنْ يَنْكِحَ الْمُحْصَناتِ الْمُؤْمِناتِ
كسى نتواند زنان آزاد پارسا گيرد ، ازآنرو كه در نكاح آنان تكاليف سختى