1 - خوابيدن علىّ ( ع ) بر بستر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و فدا كردن خودش در آن شب « ليلة المبيت » .
2 - پيغمبر او را در مكّه دربارهء اهلش و ردّ امانتهاى مردم ، جانشين خود قرار دارد .
3 - بعد از رفتن پيامبر به مدينه فاطمهها را بنا به دستور آن حضرت با خود به مدينه برد كه در بين آنها فاطمه دختر رسول خدا نيز بود .
4 - علىّ ( ع ) به منزلهء نفس پيامبر قرار گرفت چنان كه در آيهء مباهله گذشت ، و در آنجا اتّفاق خاصّه و عامّه را نقل كرديم كه در حين خروج به مباهله كسى از صحابه جز حسنين ( ع ) و فاطمه ( س ) و علىّ ( ع ) نبود ، و در آنجا از بعضى مفسّرين و روات عامّه نقل كرديم كه گفت : غير از اينان كسى با پيامبر نبود . و اين دلالت مىكند بر اينكه كسى براى پيامبر عزيزتر از اينها نبوده است . و فضيلت چيزى است كه دشمن به آن گواهى دهد .
5 - علىّ ( ع ) كشندهء پهلوانان عرب به جهت حمايت دين و اطاعت سيّد مرسلين صلّى اللّه عليه و آله بود ، و همين براى فضل و شرف او كافى است كه جانش را بذل كرد و انانيّتش را براى خاطر امر پروردگارش هلاك كرد و اقدام بر كارى كرد ، كه هيچ يك از اقرانش به آن اقدام نكردند آنها كه غرضشان از دين و بيعت با سيّد مرسلين صلّى اللّه عليه و آله نگهداشتن انانيّتشان و جلب منفعت براى خودشان بود .
6 - پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در حق علىّ ( ع ) فرمود : فردا پرچم را بدست كسى مىدهم كه خدا و رسولش را دوست دارد و خدا و رسول نيز او را دوست دارند « 1 » .
7 - پيامبر فرمود : من در بين شما دو چيز گرانبها و سنگين را مىگذارم كتاب خدا و عترتم ( اهل بيتم ) و اينكه آن دو از هم جدا نمىشوند تا در حوض بر من وارد شوند ، و هيچ يك از مدّعيان خلافت
هامش
( 1 ) الطرائف : ص 151 / ح 230 - ارشادا . . . : ص 36