ادّعا نكردند كه از اهل بيت و عترت پيامبر باشند « 1 » .
8 - پيامبر اكرم فرمود : من شهر علمم و على در آن است « 2 » .
9 - علىّ ( ع ) عالمترين و شجاعترين ، جنگجوترين و در قضاوت داناترين فرد صحابه بود .
10 - خلفا در مشكلاتشان به علىّ ( ع ) مراجعه مىكردند ، و در همين مورد مىگفتند : « قضيهاى رخ ندهد كه ابو الحسن آنجا نباشد » و اين خود يك ضرب المثل در بين آنها شده بود .
و من از باب تيمّن و تبرّك اينها را ذكر كردم و گرنه فضائل و مناقب مشهور علىّ ( ع ) كه بين عامّه و خاصّه ذكر شده است ، در وضوح و روشنى به حدّى است كه مانند آفتاب در وسط روز از وصف و اظهار بىنياز است و در زيادى به اندازهاى است كه شرق و غرب را پر كرده است و شمارش آن ممكن نيست ، با اينكه دشمنان آن حضرت آن ستايشها را از جهت حسد و ظلم و دوستانش از بخل و ترس كتمان كردند .
ابن ابى الحديد با آنچه كه در شرح نهج البلاغه ذكر كرده ، شيعه را از ذكر مناقب علىّ ( ع ) بىنياز نموده است و با وجود بسيارى ، باز قطرهاى از درياى مناقب او را بيان داشته است . وى به صورت صريح يا اشاره عيب و نقص عامّه را در ضمن اوصافشان ذكر كرده است ، و ابن ابى الحديد از مشايخ و علماى عامّه بود ، و در شرح نهج البلاغه چيزى ذكر كرده كه مضمونش اين است :
مردى از اهل بصره در روز غدير در مشهد ( محل شهادت ) علىّ ( ع ) بود و از رافضىها شنيد كه خلفا و بعضى صحابه را رفض مىكنند و
هامش
( 1 ) عيون اخبار الرضا 2 : ص 62 / ح 259 - بحار النوار 23 : ص 133 / ح 69 - اكمال الدّين : ص 234 / ح 44 .
( 2 ) بحار الانوار 40 : ص 201 / ح 4 - عيون اخبار الرّضا 2 : ص 66 / ح 298