گناهانشان را مستور مىسازيم و محقّقا آنها را در بهشت پرنعمت داخل گردانيم
و چنانچه آنها به دستور تورات و انجيل خودشان و قرآنى كه به تو نازل شده قيام مىكردند البتّه به هر گونه نعمت از بالا و زير ( نعمتهاى آسمان و زمين ) برخوردار مىشدند برخى از آنان مردمى ميانهرو و بسيارى از آنها بدكارند .
تفسير :
وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْكِتابِ آمَنُوا
اگر اهل كتاب به نبىّ و كتابشان ايمان مىآورند .
وَ اتَّقَوْا
و از مخالفت با كتابشان و احكامى كه در آن از وصف محمّد صلّى اللّه عليه و آله است ، مىترسيدند ، ( و اين معنى اگر چه براى اهل كتاب از يهود و نصارى است و لكن كنايه از اهل كتاب امّت محمّد صلّى اللّه عليه و آله است . )
لَكَفَّرْنا عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ
يعنى گناهانى كه ملازم نفوس آنها شده و حاصل افعال جوارح آنان مىباشد ، و گناهانى را كه سبب افعال جوارح آنها شده است ، مىپوشانديم .
وَ لَأَدْخَلْناهُمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ
و محقّقا آنها را در بهشت پرنعمت داخل مىكرديم زيرا كه ايمان ، آمادهكننده دخول بهشت است و تقوى نيز گناهان را پاك مىكند .
وَ لَوْ أَنَّهُمْ أَقامُوا التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ
يعنى اگر امّت محمّد صلّى اللّه عليه و آله قيام به دستورات قرآن مىكردند ، زيرا كه آيه كنايه از امّت محمّد صلّى اللّه عليه و آله است و آنچه كه از آن كنايه شده مقصود اصلى كلام است . و قيام به كتاب ، امتثال كردن اوامر و خوددارى كردن از نواهى و نگهدارى همان چيزى است كه آيه دربارهاش نازل گرديده است .
وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ مِنْ رَبِّهِمْ
موضوع انزال در خبر ، به ولايت تفسير شده و اين مناسب همان كنايه است . كه در اينگونه آيات ديده مىشود و نسبت به كسانى است كه كنايه از آنها شده است . امّا مقصود اصلى ساير