وَ أَلْقَيْنا بَيْنَهُمُ الْعَداوَةَ
و ما در ميانشان دشمنى و كينه افكندهايم يعنى دشمنى در قلوب آنها .
وَ الْبَغْضاءَ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ كُلَّما أَوْقَدُوا ناراً لِلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللَّهُ
در افعال ، زيرا آنچه كه به وسيلهء آن اتّفاق و محبّت حاصل مىشود ايمان و توجّه به عالم وفاق و دوستى است كه آنان از آن برى هستند . اتّحاد و وفاق ندارند ، پس اجساد و بدنهاى آنان بزرگ است و مجتمع ، و دلهايشان ضعيف و پراكنده است .
وَ يَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَساداً
« فسادا » مفعول مطلق « 1 » است بدون اينكه لفظى از فعل داشته باشد و آن وقتى است كه « يسعون » به معنى يفسدون يعنى فساد مىكنند باشد و گرنه مفعول له است « 2 » امّا فساد آنان در زمين عالم صغيرشان اين است كه اصلاح اهلش را ترك كنند و از طريق قلب از آنها جلوگيرى نمايند ، و افساد در عالم كبير به اين است كه اهل آن عالم را از طريق ايمان بازدارند .
بعضى گفتهاند چون افساد كردند خداوند « بختالنّصر » را بر آنان مسلّط نمود ، پس بيچاره و درماندهشان كرد ، سپس پطرس رومى بر آنها مسلّط شد ، سپس مجوس و آنگاه مسلمانان مسلّط شدند .
وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ
پس ارزشى نزد خدا ندارند .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيات 65 تا 66 ]
وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْكِتابِ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَكَفَّرْنا عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَ لَأَدْخَلْناهُمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ ( 65 ) وَ لَوْ أَنَّهُمْ أَقامُوا التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ مِنْ رَبِّهِمْ لَأَكَلُوا مِنْ فَوْقِهِمْ وَ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ مِنْهُمْ أُمَّةٌ مُقْتَصِدَةٌ وَ كَثِيرٌ مِنْهُمْ ساءَ ما يَعْمَلُونَ ( 66 )
ترجمه :
و چنانچه اهل كتاب ايمان آرند و تقوى پيشه كنند البتّه
هامش
( 1 ) مفعول مطلق مصدرى است جهت تأكيد كه فعلش پيش از آن آمده مانند « و يفسدون فى الارض فسادا » .
( 2 ) مفعول له : مصدرى است كه فعل پيش از آن براى آن ( به خاطر آن ) انجام شده پس معنىوَ يَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَساداًاين است كه : و آنها براى فساد در زمين مىكوشند .