أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَ الْكُفَّارَ
يعنى به سبب ولايت كسى كه مأمور به ولايت و دوستى با او شديد اهل كتاب و كفّار را ولىّ و دوست خود قرار ندهيد ، و اين معنى به قرينهء اين است كه اين آيه بعد از آيهء ولايت خدا و قبول ولايت خدا آمده است ، و تعليق نهى بر اين وصف جهت اشعار به علّت نهى است .
أَوْلِياءَ
زيرا آنها در جدائى و دشمنى با شما هستند پس براى شما شايسته نيست كه دوستى آنها را اتّخاذ كنيد .
وَ اتَّقُوا اللَّهَ
از خدا بترسيد از اينكه كفّار و اهل كتاب را ولىّ خود قرار دهيد .
إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
اگر مؤمن هستيد و اينگونه تقوى را داريد آنها را دوست نگيريد چون ايمان اقتضاى دورى از آنها را مىكند ، نه نزديكى و دوستى با آنها .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 58 ]
وَ إِذا نادَيْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ اتَّخَذُوها هُزُواً وَ لَعِباً ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَعْقِلُونَ ( 58 )
ترجمه :
و چون شما نداى نماز بلند كنيد آن را مسخره و بازى انگارند آن قوم مردمى بىخرد و نادانند .
تفسير :
وَ إِذا نادَيْتُمْ
عطف است بر قول خدا
« اتَّخَذُوا دِينَكُمْ »
و يا حال است .
إِلَى الصَّلاةِ اتَّخَذُوها هُزُواً وَ لَعِباً ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَعْقِلُونَ
زيرا كه عقل تعظيم حق و عبادات او را اقتضا مىكند ، نه استهزاء به آنها را .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 59 ]
قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ هَلْ تَنْقِمُونَ مِنَّا إِلاَّ أَنْ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْنا وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلُ وَ أَنَّ أَكْثَرَكُمْ فاسِقُونَ ( 59 )
ترجمه :
بگو اى اهل كتاب آيا جز آنكه ما مسلمانان به خدا و كتاب