چيزى نيست و هر كس از مردم آن ولايت را قبول كند بدين نحو كه استعداد ظهور ولايت در خودش را داشته باشد مرتبط به خدا و جانشينان او مىشود ، و هر كس كه مرتبط با خدا گشت از حزب اللّه مىشود و هر كس از حزب اللّه شود غالب مىگردد .
فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغالِبُونَ
و اگر مقصود ولايت معاشرت بود بهتر اين بود كه بگويد « و من يتّخذ اللّه » يا « من صار وليّا للّه » .
حاصل اينكه در لفظ آيه دلالات واضحى است بر اينكه مقصود از ولايت ، ولايت تصرّف است ، و اينكه آن ولايت بعد از رسول براى همهء مؤمنين نيست ، بلكه براى كسانى است كه متّصف به صفات مخصوص باشند هر كس مىخواهد باشد چند نفر باشند يا يك نفر . خواه بگوئيم كه آيه دربارهء علىّ ( ع ) نازل شده است يا نگوئيم . ولى به اتفاق فريقين اين اوصاف جز در علىّ ( ع ) در كسى يافت نمىشود و آيه در حقّ علىّ ( ع ) نازل شده است .
و مقصود از كسانى كه ايمان آوردهاند در اينجا همان كسانى هستند كه در آيهء سابق موصوف شدهاند ، چون نزد اهل فنّ ثابت شده است ، كه وقتى معرفه تكرار شود عين اوّلى مىشود .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 57 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَكُمْ هُزُواً وَ لَعِباً مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَ الْكُفَّارَ أَوْلِياءَ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ( 57 )
ترجمه :
اى اهل ايمان با آن گروه از اهل كتاب و كافران كه دين شما را به فسوس و بازيچه گرفتند دوستى نكنيد و از خدا بترسيد اگر ايمان آوردهايد .
تفسير :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَكُمْ هُزُواً وَ لَعِباً مِنَ الَّذِينَ