دوستى با كافران
نادِمِينَ
پشيمان شوند ، در اخبار « 1 » وارد شده است كه تأويل آيه در مورد بنى اميّه است ، پس مىگوئيم : نزول آيه اگر چه دربارهء عبد اللّه بن ابىّ و اصحابش بوده است ، ولى كنايه از مخالفين علىّ ( ع ) است و در مورد هر كس كه مخالف ائمّه ( ع ) باشد همهء آنان از بنى اميّه محسوب مىشوند و تا ظهور قائم ( عج ) اين امر جارى است .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 53 ]
وَ يَقُولُ الَّذِينَ آمَنُوا أَ هؤُلاءِ الَّذِينَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ إِنَّهُمْ لَمَعَكُمْ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ فَأَصْبَحُوا خاسِرِينَ ( 53 )
ترجمه :
و اهل ايمان چون از نفاق و سيرت زشت آنان آگاه شوند گويند آيا اينان هستند كه با جديّت و مبالغهء بسيار به خدا سوگند ياد مىكردند كه ما از شما هستيم ؟ اكنون چگونه رياكارى آنها پيدا شد ! اعمالشان باطل گرديد و سخت زيانكار شدند .
تفسير :
وَ يَقُولُ الَّذِينَ آمَنُوا
مؤمنان در دنيا بعد از برگشتن امر بر كفّار يا بر منافقين ، منافقين را در زمرهء كافرين مىبينند ، يا در آخرت پس از آنكه آنها را در طريق كافران مشاهده مىكنند ، مىگويند : . . . ضمنا « يقول » به فتح ( با آن مقدّر ) نيز خوانده شده است كه عطف بر « ان يائى » يا بر « فيصبحوا » باشد .
أَ هؤُلاءِ الَّذِينَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ
اشاره به منافقين است .
يعنى مؤمنين پس از آنكه منافقان را در زمرهء كافران ديدند ، و نگريستند كه حال مؤمنين نيكو است از باب خوشحالى و شادى به سبب چيزى كه به مؤمنين رسيده است مىگويند : آيا اينان همان كسانى نيستند كه سوگند شديد مىخوردند كه ايمان دارند !
إِنَّهُمْ لَمَعَكُمْ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ فَأَصْبَحُوا خاسِرِينَ
لذا به طريق تعجب مىگويند كه اينان همانهائى نيستند كه مىگفتند كه با شما
هامش
( 1 ) تفسير الصافى 2 : ص 47