مقصود اين است كه خداوند بهتر است از جهت حكم ، زيرا كه آن اگر چه بر حسب مفهوم اعمّ است ولى استعمال آن در اين مقام براى ثابت كردن بهتر بودن و احسن بودن براى چيزى است كه برتر بودن آن مقصود است ( حكم خدا ) و نفى أحسن بودن از غير آن است .
و تعبير از اين معنى به نحوى كه تعلّق لام هم ظاهر شود چنين است : خداوند حكومتش براى گروهى نيكو است كه يقين دارند در شديدترين نيكوئى ، يا اينكه حكومت خدا نيكوست براى گروهى كه به حكم خداوند يقين داشته باشند .
و تخصيص بهتر بودن حكومت به موقنين براى اين است كه بهتر بودن براى آنان معلوم است ، براى اينكه آن حكومت موافق آنهاست نه غير آنها كه صاحبان هواها و گمانها هستند .
برخى گفتهاند : « لام » به معنى « عند » است و بنا بر اين متعلّق به « احسن » مىشود ، و بعضى گفتهاند : لام براى بيان است يعنى بيان متعلّق به استفهام ، يعنى اين استفهام براى قومى است كه يقين داشته باشند .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 51 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَ النَّصارى أَوْلِياءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ وَ مَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ( 51 )
ترجمه :
اى اهل ايمان ، يهود و نصارى را كه دشمن اسلامند به دوستى نگيريد آنان بعضى دوستدار بعضى ديگرند و هر كه از شما مؤمنان با آنها دوستى كند به حقيقت از آنها خواهد بود و همانا خدا ستمكاران را هدايت نخواهد كرد .
تفسير :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَ النَّصارى أَوْلِياءَ
منظور از « اولياء » دوستانى است كه با آنها معاشرت مىكنيد و از آنها مانند معاشرت دوستان توقّع يارى در بلاها داريد .