كنار شما پرورش يافته باشند .
مِنْ نِسائِكُمُ اللَّاتِي دَخَلْتُمْ بِهِنَّ
تقييد بر زنانى است كه بر آنها دخول صورت گرفته است . و لذا به آن اكتفا نكرد و مفهوم آن را بيان كرد و فرمود :
فَإِنْ لَمْ تَكُونُوا دَخَلْتُمْ بِهِنَّ فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ وَ حَلائِلُ أَبْنائِكُمُ الَّذِينَ مِنْ أَصْلابِكُمْ
زنان فرزندان شما هر چه كه پائين بروند ، نه آن كسانى را كه مردم فرزندان شما مىخوانند .
و به محض خواندن صيغهء عقدى كه حلال بودن را برساند زن بر مرد حلال است . و امّا ملك يمين يعنى كنيز اگر چه به مجرّد عقد ، حلال مىشود ولى به محض اين عقد از پدر يا پسر بر ديگرى حرام نمىشود ، زيرا عقد ملك و خريد كنيز گاهى محض خدمت است ، و گاهى براى تمتّع است ، و گاهى براى هر دو است . و هرگاه عقد ملك واقع شد اگر نشانههاى تمتّع در اين عقد ظاهر شد از قبيل لمس و بوسه و نگاه شهوتآميز ، پس همان بهمنزله عقد نكاح است كه مملوك پسر را بر پدر حرام مىكند و بالعكس .
و اگر آن نشانهها ظاهر نشد آن كنيز مانند ساير مملوكات است و مىتواند در او به هر نحو كه بخواهد تصرّف كند ، و مانند حرمت دامادى حرام نمىشود بنا بر اين كنيزى را كه پدر با شهوت نگاه كرده و يا او را با شهوت لمس كرده است بر فرزند حرام است و بالعكس .
و امّا الحاق زن آزاد به كنيز قياس مع الفارق است و بر آن نصّى از ائمّه ( ع ) نرسيده است .
وَ أَنْ تَجْمَعُوا بَيْنَ الْأُخْتَيْنِ إِلَّا ما قَدْ سَلَفَ
براى گذشته ( كه نكاح دو خواهر با هم بوده ) عقوبتى بر شما نيست چون ناشى از جهالت و نادانى بوده است ، و از اين به بعد نكاح دو خواهر با هم اشكال دارد .
إِنَّ اللَّهَ كانَ غَفُوراً
آنچه را كه از ناحيهء جهل و نادانى واقع شود