ترجمه :
و تو اى پيامبر بدانچه خدا به تو فرستاده ميان مردم حكم كن و پيرو خواهشهاى آنان مباش و بينديش كه مبادا ترا فريب دهند و در بعضى احكام كه خدا به تو فرستاده است تقاضاى تغيير كنند پس هرگاه از حكم خدا روى گردانيدند باك مدار بدانكه خداى خواهد به عقوبت بعض گناهانشان گرفتار سازد و همانا بسيارى از مردم فاسق و بدكارند .
تفسير :
وَ أَنِ احْكُمْ بَيْنَهُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ
بعضى گفتهاند عطف بر « كتاب » يا بر « حق » است ، به اين نحو كه « أن » را مصدريّه قرار دهيم ، و دخول « ان » مصدريّه بر فعل امر نادر است و غير فصيح ، بلكه « أن » در اغلب موارد براى تفسير مىآيد مخصوصا اگر بعد از كلمهاى قرار بگيرد كه در آن معنى قول باشد و در كلام فصحاء به عنوان و عطف بر معنى زياد و شايع به كار مىرود .
بنا بر اين يا بايد عطف بر « مصدّقا » به اعتبار معنى آن باشد ، يعنى بر تو كتاب را فروفرستاديم تا اينكه آنچه در برابر تو و حكم من است تصديق نمايى پس « ان » براى تفسير انزال آمده زيرا در آن معنى قول وجود دارد ، چونكه فعل انزال هرگاه به لفظ نسبت داده شود به معنى قول مىباشد .
محتمل است كه « و ان احكم » به تقدير « أمرنا » باشد كه عطف بر « أنزلنا » بشود و باز « أن » تفسيريّه مىشود ، و تكرار امر به حكم بما انزل اللّه براى تأكيد است و يا براى اين است كه يكى از آن دو در مورد زناى محصنه و ديگرى درباره قتلى است كه بين آنها واقع شده است ، چنان كه از امام باقر ( ع ) روايت شده است كه امر به حكم بين آنها بدان جهت تكرار شده است كه آن دو ، دو حكم هستند و به هر دوى آنها امر شده است ، زيرا كه آنها در مورد زناى زن و مرد محصنه از پيامبر و كتاب خود داورى خواستند و در مورد قتلى كه بين آنها واقع شده بود به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مراجعه كردند .
وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ وَ احْذَرْهُمْ أَنْ يَفْتِنُوكَ
از خواهشهاى ايشان پيروى مكن و مواظب باش كه تو را منصرف نكنند
عَنْ بَعْضِ ما أَنْزَلَ اللَّهُ