إِلَيْكَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمْ أَنَّما يُرِيدُ اللَّهُ أَنْ يُصِيبَهُمْ بِبَعْضِ ذُنُوبِهِمْ
از برخى از آنچه خدا بر تو نازل كرده است پس اگر برگردند بدان كه خداوند مىخواهد به نسبت بعضى از گناهان آنها را عقوبت كند ، زيرا كه آنها گناهان زيادى دارند و روى آوردن به تو موجب سقوط عقوبت آنان است و روى گردانيدن از تو دليل اين است كه خداوند عقوبت آنها را به سبب بعضى از گناهانشان اراده كرده است .
وَ إِنَّ كَثِيراً مِنَ النَّاسِ لَفاسِقُونَ
همانا بسيارى از مردم فاسق هستند ، يعنى خارج از طريق حقّ هستند و آن كنايه از امّت است كه از امر پيامبر درباره ولايت على ( ع ) سرپيچى كردند امّا اگر نزول آيه دربارهء اهل كتاب باشد ، جهت دلدارى رسول صلّى اللّه عليه و آله است كه از روى گردانيدن آنان تأسّف نخورد و از جهت نافرمانى آنها اندوهناك نشود .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 50 ]
أَ فَحُكْمَ الْجاهِلِيَّةِ يَبْغُونَ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ حُكْماً لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ ( 50 )
ترجمه :
آيا ( با وجود اين دين كامل و قوانين محكم آسمانى ) باز تقاضاى تجديد حكم جاهليت دارند ، و كدام حكم از حكم خدا براى اهل يقين نيكوتر خواهد بود .
تفسير :
أَ فَحُكْمَ الْجاهِلِيَّةِ يَبْغُونَ
آيا با وجود اين دين كامل ، باز هم حكم جاهليّت را مىخواهند ؟ اين سخن مؤيّد وجه كنايه است ، زيرا توبيخ امّت بعد از تصديق رسول بر طلب حكم جاهليّت جا دارد ولى توبيخ كسانى اصلا تصديق نكردهاند جا ندارد .
وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ حُكْماً لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ
« لام » لام اختصاص است و ظرف متعلق به « حكما » يا به « احسن » است و استفهام براى انكار است يعنى كسى بهتر از خدا از جهت حكم براى قومى كه يقين داشته باشند ، وجود ندارد .