بگردانى هرگز كوچكترين زيان به تو نتوانند رسانيد و اگر حكم كردى ميان آنها به عدالت حكم كن خدا حكمكنندگان به عدل را دوست دارد .
تفسير :
سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ أَكَّالُونَ لِلسُّحْتِ
تكرار سمّاع دروغ براى ظاهر كردن علّت خزى و عذاب است ، و « سحت » هر حرامى است كه از رشوه در حكم حاصل شود ، هر چيزى است كه خداوند اجازهء طريق تحصيل آن را نداده از قبيل ثمن مردار و خمر و اجرت زنا و اجرت فالگيرى و خوردن مال يتيم و ربا بعد از بيّنه .
و در بعضى از اخبار آمده است : و امّا رشوه در حكم كفر به خداى بزرگ است ، و در بعضى اخبار است : از جمله رشوه در حكم قبول كردن هديه بر بر آوردن حاجت برادر مؤمنش مىباشد ، و در بعضى از اخبار ديگر آنچه را كه به وسيلهء داورى طاغوت گرفته مىشود اگر چه حقّ باشد حرام شمرده شده است .
فَإِنْ جاؤُكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ أَوْ أَعْرِضْ عَنْهُمْ
اگر يهود براى محاكمه و داورى آمدند تو بين اينكه محاكمهء آنان را قبول كنى يا از آنان اعراض نمائى ، مخيّر هستى .
وَ إِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَضُرُّوكَ شَيْئاً
اگر بين آنها حكم كردى از ترس و جلب ميل آنها نباشد ، زيرا اگر تو از آنها اعراض كنى نمىتوانند به تو ضررى برسانند پس رو آوردن تو به سوى آنان نيز نبايد از ترس ضرر آنها باشد .
وَ إِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ
يعنى شايسته است كه حكم تو ، به عدالت كه خدا به آن امر كرده است ، باشد . نه طبق چيزى باشد كه آنها بر آن استوارند ، مانند كفر و عدم حرمت .
إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ
خدا حكمكنندگان به عدل را دوست دارد چه در مورد مؤمن باشد چه در مورد كافر .