موضع تعليل براى طلب وسيله است .
لَوْ أَنَّ لَهُمْ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً وَ مِثْلَهُ مَعَهُ لِيَفْتَدُوا بِهِ مِنْ عَذابِ يَوْمِ الْقِيامَةِ ما تُقُبِّلَ مِنْهُمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ
تمثيل لزوم عذاب و شدّت آن است و اينكه هر كس به آن مبتلا شود رهائى ندارد .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 37 ]
يُرِيدُونَ أَنْ يَخْرُجُوا مِنَ النَّارِ وَ ما هُمْ بِخارِجِينَ مِنْها وَ لَهُمْ عَذابٌ مُقِيمٌ ( 37 )
ترجمه :
آنها كه دائم آرزوى آن كنند كه از آتش دوزخ بيرون شوند و هرگز بدر نخواهند شد كه عذاب آنها دائم و پايدار است .
تفسير :
زيرا كه طريق خروج از آتش منحصر در توسّل به وسيلهء مذكور است و هر كس به آن كافر شود راه خروجى ندارد .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 38 ]
وَ السَّارِقُ وَ السَّارِقَةُ فَاقْطَعُوا أَيْدِيَهُما جَزاءً بِما كَسَبا نَكالاً مِنَ اللَّهِ وَ اللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ( 38 )
ترجمه :
دست زن و مرد دزد را به كيفر اعمالشان ببريد اين عقوبتى است كه خدا براى آنان مقرّر داشته است و خدا بر هر كار مقتدر و به مصالح خلق داناست .
تفسير :
وقتى كه حكم محارب و مفسد فى الارض و كافر را ذكر كرد حكم سارق را كه او هم مفسد است ولى نه بحدّ قتل نيز ذكر كرد و شرائط سرقت كه منجَر به حدّ شود از قبيل اينكه سرقت از جايى محفوظ و پوشيده باشد ، و قيمت مال مسروق به ربع دينار برسد ، و در مواقع گرسنگى و قحطى نباشد و شرائط قطع از قبيل ابتدا به دست و اينكه قطع نمىشود مگر چهار انگشت از دست راست ، از ريشههاى انگشتان و انگشت ابهام