ارسال رسول در حين فترت را دارد ، يا اينكه خداوند قدرت دارد كه جوارح شما را به نطق در بياورد اگر شما آمدن رسول و تبليغ او را انكار كنيد ، يا اينكه خداوند قدرت بر عذاب شما دارد اگر رسول او را انكار كنيد و به او اقرار نكنيد .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 20 ]
وَ إِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ يا قَوْمِ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جَعَلَ فِيكُمْ أَنْبِياءَ وَ جَعَلَكُمْ مُلُوكاً وَ آتاكُمْ ما لَمْ يُؤْتِ أَحَداً مِنَ الْعالَمِينَ ( 20 )
ترجمه :
ياد كن آن هنگام را كه موسى به قوم خودش گفت اى قوم نعمت خدا را به خاطر آريد آنگاه كه در ميان شما پيغمبران فرستاد و شما را پادشاهى داد و به شما آنچه را كه به هيچ يك از اهل عالم نداد عطا كرد .
تفسير :
وَ إِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ
عطف بر مقدّر است كه « لا تعتذروا » باشد ( يعنى عذر نياوريد كه موسى ( ع ) به ما نگفت ) و اين همان لفظى است كه در آيات سابق نيز به تقدير گرفته شده بود يعنى بهانه و عذر نياوريد و به ياد آوريد آنچه را كه موسى ( ع ) به قومش گفت ، تا اينكه نعمت وجود رسولى كه در بين شماست به ياد آوريد و بر قول او مخالفت نكنيد . مقصود كنايه از امّت محمّد صلّى اللّه عليه و آله است به اين كه حال امّت موسى ( ع ) را به ياد آريد و نعمتهائى را كه خداوند به آنها و پدرانشان داده بود از قبيل امر موسى و گم شدن و سرگردان بودنشان در وادى « تيه » به مدت چهل سال ، تا اينكه بيدار و متنبّه شوند نسبت به نعمتهائى كه خداوند به آنها داده است ، و قول پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را مخالفت نكنند و از امر او دربارهء علىّ ( ع ) خارج نشوند پس گمراه نشوند چنان كه قوم موسى ( ع ) گمراه شدند .
يا قَوْمِ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جَعَلَ فِيكُمْ أَنْبِياءَ وَ جَعَلَكُمْ مُلُوكاً وَ آتاكُمْ ما لَمْ يُؤْتِ أَحَداً مِنَ الْعالَمِينَ
اى قوم ياد بياوريد نعمتهاى خدا