براى مجاهد در فنايش مراتب و درجاتى است خداوند آن را به ما و جميع مؤمنين روزى نمايد .
وَ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدِينَ عَلَى الْقاعِدِينَ
خداوند مجاهدين را يعنى كسانى كه از نسبت اموال و انفس به سبب طرح آن نسبت و فنا از نسبت اموال و صفات و انفس مجرّد هستند ، بر « قاعدين » يعنى بر خانهنشستگان ، برترى داد و آن
أَجْراً عَظِيماً
پاداش بزرگى است كه به حدّى محدود نمىشود ، زيرا كه اين مجاهدين از حدود مادّى خارج شدهاند .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 96 ]
دَرَجاتٍ مِنْهُ وَ مَغْفِرَةً وَ رَحْمَةً وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً ( 96 )
ترجمه :
اين درجات از نظر بخشايش و رحمت است كه خدا دربارهء خلق آمرزنده و مهربان است .
تفسير :
دَرَجاتٍ
درجهها و مرتبههاى بزرگى .
مِنْهُ وَ مَغْفِرَةً وَ رَحْمَةً
و همچنين بخشايش بزرگ از او است ، زيرا كه آنان از دار سخط و خشم خارج ، و در راه رحمت داخل گرديدند و خودشان رحمت شدند . اينكه اموال و انفس را در اينجا نياورد ، پيش از اين دانسته شد .
وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً
يعنى طبيعت و ذات خداوند مغفرت و رحمت است و اختصاصى به رحمت و مغفرت مخصوص مجاهدين كه مستحقّ آن هستند ندارد ، بلكه رحمت و مغفرت خدا شامل قاعد ( نشسته و به جنگ نرفته ) غير مستحقّ نيز مىشود ، و در آن تهييج و به طمع انداختن قاعدين است .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 97 ]
إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ ظالِمِي أَنْفُسِهِمْ قالُوا فِيمَ كُنْتُمْ قالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ قالُوا أَ لَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ واسِعَةً فَتُهاجِرُوا فِيها فَأُولئِكَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ ساءَتْ مَصِيراً ( 97 )