[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 173 ]
الَّذِينَ قالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزادَهُمْ إِيماناً وَ قالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ ( 173 )
ترجمه :
( 3 / 173 )
آن مؤمنان كه چون مردمى ( منافق ) به آنها گفتند لشگر بسيارى بر عليه شما متّفق شدهاند از آنان در انديشه و برحذر باشيد . بر ايمانشان بيفزود و گفتند : در مقابل همه دشمنان تنها خدا ما را كفايت است و او نيكوياورى خواهد بود .
تفسير :
الَّذِينَ قالَ لَهُمُ النَّاسُ
: صفت
الَّذِينَ اسْتَجابُوا
يا صفت
لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا مِنْهُمْ
يا مبتداست و خبر آن
فَزادَهُمْ إِيماناً
. در اين صورت دخول « فاء » در خبر براى اين است كه مبتدا متضمّن معنى شرط است . يا اينكه خبر آن
فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ
است ، يا خبر مبتداى محذوف يا مبتداى خبر محذوف يا مفعول فعل مدحى است كه محذوف است .
و مقصود از « النّاس » بنا بر آنچه كه از حكايتش نقل شده است ، نعيم بن مسعود است يا اينكه مقصود سوارانى از طايفهء عبد القيس بودند .
طبق آنچه كه گفته شده كه وقتى ابو سفيان فهميد كه محمّد ( ص ) از مدينه خارج شده است و به دنبال آن سوارانى از عبد القيس را ديد به آنان گفت : كجا قصد داريد ؟ گفتند : قصد مدينه را داريم ، گفت : آيا پيام مرا به محمّد صلّى اللّه عليه و آله مىرسانيد ، تا من هم شترهاى شما را فردا در عكاظ كه همديگر را مىبينيم بار مويز كنم ؟
گفتند : بلى ، گفت : هرگاه به محمّد صلّى اللّه عليه و آله رسيديد بگوييد كه ما همه جمع شديم كه بر محمّد صلّى اللّه عليه و آله و اصحابش حمله بريم و بقيّهء اصحابش را درمانده سازيم .
و ممكن است مقصود از « النّاس » منافقين اصحاب رسول خدا باشد .
إِنَّ النَّاسَ
: يعنى ابو سفيان و يارانش .